خداوند در آیه 123 و 124 سوره هود مىفرماید: «قوم عاد، رسولان خدا را تكذیب كردند، هنگامى كه برادرشان هود - علیه السلام - آنها را به تقوا و دورى از گناه فرا خواند.» آن گاه شیوه دعوت هود - علیه السلام - را چنین بیان مىكند:

آیا تقوا را پیشه خود نمىكنید؟ به سوى خدا بیایید،

من براى شما فرستاده امینى هستم، از نافرمانى خدا بپرهیزید و از من اطاعت كنید، من هیچ اجر و پاداشى در برابر این دعوت ازشما نمىطلبم، اجر و پاداش من تنها بر پروردگار عالمیان است.

آیا شما بر هر مكان بلندى، نشانهاى از هوى و هوس مىسازید؟

تا خود نمایى و تفاخر كنید، شما قصرها و قلعههاى زیبا بنا مىكنید، و آن چنان به این بناها دل بستهاید كه گویى جاودانه در دنیا خواهید ماند،

هنگامى كه كسى را مجازات مىكنید، هم چون جباران كیفر مىدهید.

پرهیزكار شوید، از مخالفان فرمان خدا بپرهیزید، خداوندى كه با نعمتهایش شما را یارى نموده و شما را به چهارپایان و نیز پسران نیرومند امداد فرموده، و باغها و چشمهها را در اختیار شما نهاده است، اگر كفران نعمت كنید، من بر شما از عذاب روز بزرگ نگرانم كه شما را فرا گیرد.[8]

________________________

[8] شعراء، آیات 123 تا 135.