یكى از پیامبرانى كه نام او در قرآن (ده بار) آمده، و یك سوره به نام او نامیده شده، حضرت هود - علیه السلام - است.

سلسله نسب او را چنین ذكر نمودهاند: «هود بن عبدالله بن رباح بن خلود بن عاد بن عوص بن ارم بن سام بن نوح».

نابراین نسب او با هفت واسطه به حضرت نوح - علیه السلام - مىرسد.

حضرت نوح - علیه السلام - هنگام رحلت، به پیروان خود چنین بشارت داد:

«بعد از من غیبت طولانى رخ مىدهد. در طول این مدت طاغوتهایى بر مردم حكومت مىكنند و بر آنها ستم مىنمایند، سرانجام خداوند آنها را به وسیله قائم بعد از من كه نامش هود - علیه السلام - است نجات مىدهد.

هود - علیه السلام - رادمردى با وقار، صبور و خویشتندار است. در ظاهر و باطن به من شباهت دارد و به زودى خداوند هنگام ظهور هود - علیه السلام -، دشمنان شما را با طوفان شدید به هلاكت مىرساند.»

بعد از رحلت حضرت نوح - علیه السلام -، مؤمنان و پیروان او همواره در انتظار حضرت هود - علیه السلام - به سر مىبردند، تا این كه به اذن خدا ظاهر شد و سرانجام دشمنان لجوج حق بر اثر طوفان كوبنده و شدید، به هلاكت رسیدند.[1]

از این رو به او هود گفته شد، كه از ضلالت قومش هدایت یافته بود و از سوى خدا براى هدایت قوم گمراهش برانگیخته شده بود.

هود - علیه السلام - در قیافه و قامت همشكل حضرت آدم - علیه السلام - بود. سر و صورتى پر مو و چهرهاى زیبا داشت.[2]

هود - علیه السلام - دومین پیامبرى است كه در برابر بت و بت پرستى قیام و مبارزه كرد، كه اولى آنها حضرت نوح - علیه السلام - بود.[3]

با این توضیح و با الهام از قرآن، نظر شما را به فرازهایى از زندگى حضرت هود - علیه السلام - و قومش كه به قوم «عاد» معروف بودند جلب مىكنیم:

____________________________

[1] بحار، ج 11، ص 363.

[2] همان مدرك، ص 357.

[3] المیزان، ج 10، ص 207 و 208.