طوفان، سیل و آب سراسر جهان را فراگرفت. كشتى نوح - علیه السلام - بر روى آب به حركت درآمد، سرنشینان كشتى نجات

یافتند و گنهكاران به هلاكت رسیدند، آب به قدرى بالا آمده بود كه بنابر روایتى پیامبر - صلّى الله علیه و آله - فرمود:

«مادرى به كودك شیرخوار خود بسیار علاقه داشت، هنگامى كه مشاهده كرد از هر سو آب به جریان افتاده، به سوى كوهى

شتافت و از آن بالا رفت تا این كه یك سوم مسافت كوه را پیمود. همان جا ایستاد و چون آب به آن جا رسید، مادر از آن جا بالاتر

رفت تا به دو سوم ارتفاع كوه رسید، پس از چند لحظه آب به آن جا نیز رسید تا این كه مادر خود را به قله كوه رسانید. آب آن جا

را نیز فرا گرفت و هنگامى كه آب به گردن آن مادر رسید، او كودكش را با دو دست خود بلند كرد تا آب به او نرسد، ولى آب هم

چنان بالا آمد و از سر آنها گذشت و آنها غرق شدند.»[16]

سرانجام (چنان كه در آیه 44 سوره هود آمده) كشتى بر روى كوه جودى پهلو گرفت. این كوه در یكى از مناطق شمال عراق،

نزدیك موصل قرار گرفته است.[17]

نوح - علیه السلام - كشتى را به حال خود رها كرد و خداوند به كوهها وحى كرد كه من كشتى بندهام نوح را روى یكى از شما

مىنهم. كوهها در مقابل فرمان الهى گردن كشیده و سرافرازى كردند، ولى كوه جودى تواضع كرد، از این رو آن كشتى بر سینه

آن كوه نشست، دراین هنگام نوح - علیه السلام - عرض كرد: «خدایا! كار كشتى و ما را سامان بخش.»[18]

___________________________

[16] بحار، ج 11، ص 303.

[17] در مورد محل كوه جودى، مكانهاى دیگرى نیز گفته شده است. (مجمع البیان، ج 5، ص 165)

[18] اصول كافى، ج 2، ص 124.