ادریس هم چنان با بیانات شیوا و اندرزهاى دلپذیر و

هشدارهاى كوبنده، قوم خود را به سوى خدا دعوت

مى‏كرد. در این مسیر با طایفه‏اى از قوم خود ملاقات نمود

كه همه بت پرست و در انواع انحراف‏ها و گمراهى‏ها

گرفتار بودند. ادریس به اندرز و نصیحت آنها پرداخت و آنها را

از انجام گناه سرزنش نموده و از عواقب گناه هشدار داد و

به سوى خدا دعوت كرد. آنها یكى پس از دیگرى تحت تأثیر

قرار گرفته و به او پیوستند. نخست تعداد هدایت شدگان به

هفت نفر و سپس به هفتاد نفر رسید. به همین ترتیب

یكى پس از دیگرى هدایت شدند تا به هفتصد نفر و سپس

به هزار نفر رسیدند.

ادریس از میان آنها صد نفر از برترین‏ها را برگزید، و از میان

صد نفر، هفتاد نفر، و از میان هفتاد نفر ده نفر، و از میان

ده نفر، هفت نفر را انتخاب نمود. ادریس با این هفت نفر

ممتاز، دست به دعا برداشتند و به راز و نیاز با خدا پرداختند

خداوند به ادریس وحى كرد، و او و همراهانش را به عبادت

دعوت نمود، آنها هم چنان با ادریس به عبادت الهى

پرداختند تا زمانى كه خداوند روح ادریس - علیه السلام - را

به ملأ اعلى برد.[5]
_________________________________
 [5] همان مدرك، ص 271.